Groen en Ecolo vinden het onbegrijpelijk dat de commissie leefmilieu de MIVB toestaat om hybride dieselbussen te kopen. In de vorige legislatuur legde de partij wettelijk vast dat het vervoersbedrijf geen bussen meer mocht aankopen die rijden op diesel. “Zonder groenen draait het bestuur de klok terug,” klinkt het bij Groen en Ecolo.

Vandaag keurde de Commissie Leefmilieu in het Brussels Parlement een wijziging van het Brussels Wetboek voor Lucht, Klimaat en Energiebeheersing (BWLKE) goed. Hierdoor maakt het bestuur de aankoop van hybride dieselbussen mogelijk. Een keuze die ze reeds hebben aangekondigd.

Volgens de groenen is het nog maar de vraag of de voorgestelde wijziging wel wettelijk is. “In het Europees milieurecht staat het principe van standstill centraal: nieuwe wetgeving mag de bestaande niet afzwakken,” aldus Annemie Maes, Brussels parlementslid voor Groen. “Dat is hier wel degelijk het geval: hybride bussen rijden in de stad vooral op diesel, vanwege het vele optrekken. Het terug toelaten van dieselbussen is een duidelijke achteruitgang voor de gezondheid van alle Brusselaars. In London investeren ze nu al in een 100% elektrische vloot: het kan dus wel, maar deze regering wil niet.”

Eerder hadden Groen en Ecolo de overige leden van de oppositie overtuigd om naar de Raad van State te stappen. Dat advies werd twee weken geleden afgeleverd, maar sprak zich enkel uit over de vorm en niet over het Europese standstill principe. Een gemiste kans volgens Arnaud Pinxteren, Brussels parlementslid voor Ecolo: “Het advies van de Raad van State is weinig geruststellend. De impact van de nieuwe wetgeving op de luchtkwaliteit is niet gekend, wat verontrustend is. De tekst blijft dus heel kwetsbaar om aangevochten te worden voor het Grondwettelijk Hof.

De groenen wijzen  er ook op dat alles wel heel snel door het parlement wordt gejaagd, wat een redelijke discussie onmogelijk maakt. Eerder dit jaar wilde de regering het wetsvoorstel al zonder advies van de Raad van State laten goedkeuren, maar slaagde de oppositie er in om dit toch af te dwingen. “Het is duidelijk dat deze wetgeving er koste wat kost zo snel mogelijk door moet,” klinkt het. “Zou de regering misschien bang zijn voor het onvermijdelijke protest als deze beslissing te veel aandacht zou krijgen?”