Er vloeide al veel inkt over de toekomst van het Brussels Nederlandstalig Onderwijs. Ook in de parlementen zal het debat de agenda’s de komende weken blijven beheersen. Gelukkig maar. Het is een cliché, maar onderwijs is de sleutel voor de toekomst. Pas door verschillende visies te laten botsen komen we tot de beste oplossingen. We hebben immers allemaal hetzelfde doel voor ogen: gelijke kansen in een kwaliteitsvol onderwijs.

Kwaliteit en gelijke kansen

De basis is uiteraard de kwaliteit van het onderwijs. We mogen hier geen duimbreed op toegeven. Integendeel. Het Brusselse onderwijs is goed, maar het moet onze uitdaging zijn om zo veel mogelijk kinderen over de lat te krijgen. Zonder de lat te verlagen. Dit betekent voor Groen! dat de eindtermen behouden blijven, maar dat de methodieken om die te halen, aangepast moeten worden. Er is geen toverformule die van toepassing is op alle scholen, maar er bestaan vele voorbeelden van vernieuwende vormen van lesgeven. Het is net omdat de Brusselse scholen zo van elkaar verschillen en er binnen de school zelf een hele diverse groep samen zit, dat je moet diversifiëren en met verschillende methodieken werken.

Dit is iets waar we in Vlaanderen nog niet erg ver in staan. Ons onderwijs is te sterk gericht op de gemiddelde leerling, net daarom scoren we in de PISA-onderzoeken zo slecht voor de prestaties van kansarme leerlingen. Bepaalde scholen zijn gaan diversifiëren en het zijn net deze scholen die bemoedigende resultaten halen. Dat is waar we aan moeten werken! We moeten het enthousiasme van leerkrachten
ondersteunen en scholen helpen in het uitbouwen van hun taal- en gelijke kansenbeleid. Dit bedoelt Groen! met “de school aanpassen aan de leerlingen die ze heeft”.

Kwantiteit

Kwaliteit en kwantiteit sluiten elkaar niet noodzakelijk uit. In januari gaat het elektronisch inschrijvingssyteem van start, wat een antwoord biedt op de wachtrijen. Het capaciteitsprobleem blijft echter bestaan en zal in de komende jaren serieus toenemen. Er is een sterke demografische groei, waardoor er 15000 extra plaatsen nodig zijn tegen 2015 (waarvan 3000 in de Nederlandstalige scholen). Groen! hanteert een open visie op het onderwijs. Dit wil zeggen dat álle kinderen recht hebben op kwaliteitsvol onderwijs, ongeacht taal of afkomst. De Franstalige en Nederlandstalige gemeenschap moeten hiervoor de handen in elkaar slaan.

De soms zeer emotioneel gevoerde discussie over de toepassing van het inschrijvingsrecht maakt duidelijk dat bij Nederlandstalige ouders bezorgdheid leeft over de grote aanwezigheid van anderstaligen en de mogelijke invloed hiervan op de kwaliteit. Deze bezorgdheid is reëel en het onderwijsbeleid moet hiermee dan ook rekening houden. De oplossing kan er echter niet uit bestaan kinderen op basis van taal of afkomst te groeperen in bepaalde scholen, met wachtrijen en verdere socio-culturele segregatie tot gevolg. Het Nederlandstalig onderwijs is bijzonder populair in Brussel. Laten we dit als een troef zien, niet als een bedreiging. Het is gemakkelijker samen te leven in een stad waar mensen elkaars taal spreken en bovendien is meertaligheid de beste voorbereiding op een goede job.

Taal: van handicap tot troef

Het Nederlands is voor een deel van de leerlingen in het Nederlandstalig onderwijs enkel de schooltaal, en niet de omgangstaal buiten de schoolmuren. Samen met de grote kansarmoede, stelt dit de scholen voor een enorme pedagogische uitdaging. We steunen daarom minister Smet wanneer die meer samenwerking wil tussen de gemeenschappen, bijvoorbeeld op het vlak van de uitwisseling van leerkrachten en pedagogische kennis. Het werken met native speakers (leerkracht Frans is Franstalig, leerkracht Nederlands Nederlandstalig) kan vandaag reeds, maar gebeurt te weinig. Scholen die een taalbad willen aanbieden, moeten hiervoor structureel de mogelijkheid krijgen.

Projecten onderwijs in eigen taal en cultuur geven, al meer dan 20 jaar, anderstalige kinderen meer kansen door hen gedeeltelijk onderwijs te geven in hun eigen
moedertaal. Deze projecten verdienen meer erkenning. De ervaring leert dat kinderen beter een andere taal leren, wanneer zij hun taalgevoeligheid aanscherpen in hun moedertaal. Daarnaast lijkt ook de emotionele band met het Nederlands toe te nemen wanneer kinderen merken dat ook hun moedertaal een plaats kan krijgen in de school. Groen! pleit ten slotte voor een meer onthaaste schooldag, waarbij klassieke lessen geïntegreerd worden met sport cultuur en spel. Het VGC-regeerakkoord wil daarom van de scholen de draaischijf van hun buurt maken. We moeten de kans krijgen om zowel tijdens als buiten de schooluren voldoende activiteiten op te zetten waardoor de leerlingen en de ouders op een creatieve, speelse manier in contact komen met elkaar en met het Nederlands.

Elke Van den Brandt is Brussels parlementslid voor Groen!

Je leest het opiniestuk op Brusselnieuws hier: http://www.brusselnieuws.be/nl/nieuws/opinie-elke-van-den-brandt-meertaligheid-geen-handicap