Documenta is een vijfjaarlijkse internationale kunstmanifestatie rond eigentijdse beeldende kunst, die in culturele kringen wordt beschouwd als dé moeder van alle grote kunstmanifestaties (biënnales, triënnales, …). Learning from documenta is een initiatief en tentoonstelling van Cc Strombeek – Museumcultuur Strombeek/Gent, waarbij een selectie kunstwerken worden getoond die deel uitmaakten van de voorbije Documenta. Hiervoor werkte Museumcultuur Strombeek/Gent samen met Brass’Art en Kusseneers Gallery in Molenbeek. De verschillende kunstwerken zijn in Molenbeek nog te bekijken tot en met 13 december.

Een klein beetje geschiedenis: de eerste Documenta vond plaats in 1955 met als doel na te denken over de relatie tussen kunst en maatschappij. Na de verwoestende gevolgen van de Tweede Wereldoorlog was het tijd om de rol van moderne kunst opnieuw te positioneren. Documenta duurt telkens 100 dagen en vindt traditiegetrouw plaats in de Duitse stad Kassel.  Dit jaar was dat van 10 juni tot en met 17 september.

Sinds eind oktober kan men in het kader van ‘Learning form Documenta’ een aantal kunstwerken bekijken in Brass’art en Galerie Paul Kusseneers in Brussel. Hiervoor werden een selectie gemaakt van 10 kunstenaars.

De selectie is internationaal, intercultureel en intergenerationeel. De geselecteerde kunstenaars werken in een grote verscheidenheid aan media en tonen zo een staalkaart van de actuele tendensen binnen de hedendaagse kunst”, aldus Luk Lambrecht, curator van Museumcultuur Strombeek/Gent.

Het feit dat gerenommeerde kunstwerken die geselecteerd werden voor Documenta kunnen getoond worden in een zeer laagdrempelige plaats als Brass’Art is een absolute must. Mensen die anders nooit naar kunstgalerijen zouden gaan, krijgen op deze manier toegang tot hedendaagse kunst van een hoog niveau. Het prikkelt en zet aan tot denken en dat is prachtig”, aldus schepen van Nederlandstalige Cultuur Annalisa Gadaleta.

Praktisch:

Bij de kunstgalerie Kusseneers Gallery is een nieuwe film te zien van de Malinese kunstenaar Aboubakar Fofana.

Aboubakar Fofana (1967) is afkomstig uit Bamako, Mali. Sinds zijn zevende is hij gefascineerd en gepassioneerd door het prachtige indigo. Deze kleurstof, afkomstig uit de indigoplant, kent een even grote verspreiding als de textielkunst van Fofana: van Azië over Afrika tot Amerika. Door industrialisering en de toename van chemische kleurstoffen ging de methode van kleurwinning echter generaties lang verloren. Het kostte Fofana maar liefst dertig jaar om de ambachtelijke methodes terug op punt te stellen.
Waarom indigo? Hoewel de kleur symbool staat voor kennis en mysterie, legt Fofana de link met migratie en reageert hij tegen exploitatie, ijverend voor economische rechtvaardigheid tussen Noord en Zuid. Tegelijkertijd duidt hij met de kleur aan dat schoonheid niet te ‘koloniseren’ valt, verwijzend naar de indigorebellie in Bengalen (1859) toen de Britse overheersers etensgewassen wilden vervangen door indigoplanten met het oog op economische exploitatie.

Bij Brass’art is werk te zien van de Cubaanse kunstenares Maria-Magdalena Campos-Pons.

In de negentiende eeuw ontwikkelde zich een veelzijdige cultuur in de Cubaanse havenstad Matanzas. Omwille hiervan en omwille van zijn rijke architecturale traditie wordt de stad ook het Athene van Cuba genoemd. Vele grote kunstenaars vonden hier hun geboorte- of werkplaats. Eén van deze artiesten is Maria Magdalena Campos-Pons (1959). Sinds 1988 werkt ze samen met de Amerikaanse muzikant/componist Neil Leonard (1959). Samen maakten zij de film Matanzas Sound Map (2017) – een sound map brengt een plaats in kaart op basis van de klanken die er voorkomen. Naast de video-installatie worden thema’s als identiteit, ballingschap en de positie van de vrouw ook gereflecteerd in de tekeningen die te zien zijn. De vrouwelijke figuur die zich voordoet als een uil verwijst naar het logo van documenta 14 en naar het mysterie en de wijsheid die de uil (en de vrouw!) symboliseert.

Op 26/11 om 18u wordt in Brass’art ook de film ‘Man With No Name” van de Chinese filmmaker Wang Bing getoond.

Wang Bing (1967) geldt als één van China’s belangrijkste kunstenaars én als één van de meest prominente documentairemakers wereldwijd. Critici noemden zijn negen uur durende documentaire Tie Xi Qu: West of the Tracks uit 2003 één van de belangrijkste films van het vorige decennium. Deze film legt bloot wat in het grootste deel van Wang Bings oeuvre centraal staat: economische achteruitgang en sociale onrust. Groepen die door “het systeem” onderdrukt worden, krijgen door Wang Bing een stem. Niet als kritiek, wél om individuen in beeld te brengen, zo liet hij weten.

*De 10 geselecteerde artiesten:

  • de Amerikaanse avant-gardefilmmaker Jonas Mekas
  • de Syrische violist-componist Ali Moraly
  • de Iraakse kunstenaar Hiwa K
  • de Oostenrijkse kunstenaar Lois Weinberger
  • de Cubaanse kunstenares Maria-Magdalena Pons ism de Amerikaanse componist/muzikant Neil Leonard
  • De Malinese kunstenaar Aboubakar Fofana
  • De Chinese kunstenaar/ filmmaker Wang Bing
  • De Griekse kunstenaars Eva Stefani
  • Het Franse performanceduo les gens d’Uterpan
  • De Argentijn David Lamelas
  • De Griekse Maria Ikonomopoulou  De Duits-Amerikaanse kunstenaar Hans Haacke

Meer info:

Annalisa Gadaleta, schepen Nederlandstalige cultuur, tel: 0484/159042

Luk Lambrecht, curator van Museumcultuur Strombeek/Gent, tel: 04766/737518