Persbericht Groen!

Rik Jellema heeft het ongeluk een “Hollandse eurocraat” te zijn.

De Kamer van Volksvertegenwoordigers heeft op 22 januari beslist over de naturalisatie van een aantal nieuwe Belgen. Wie daar niet bij zat, was Rik Jellema. Jellema woont sinds 1987 in Brussel, waar hij werkt als vertaler voor de Raad van Ministers van de Europese Unie. En daar knelt hem nu juist het schoentje. De Commissie voor naturalisaties besliste nl. op 3 december 2008 zijn in april 2007 (sic.) ingediende aanvraag te verwerpen “daar uw verblijf in België beperkt is tot de duur van de zending”.

“Naast een snel-Belg-wet is er nu dus ook een nooit-Belg-wet”, zegt een zwaar ontgoochelde Jellema. “Dat diplomaten geen Belg kunnen worden omdat zij nationale ambtenaren blijven en kunnen worden teruggeroepen, kan ik nog begrijpen. Maar dat men Europese ambtenaren, die zeker geen nationale ambtenaren zijn en dus ook niet zijn “uitgezonden” maar eerder zijn “geroepen”, gelijkstelt met diplomaten, wil er bij mij niet in. België kan na ruim 50 jaar Europa nog steeds niet omgaan met de diversiteit van mensen die hier komen werken voor Europa…….. om hier te blijven.”

Nadat het als laatste lidstaat pas in 2000 het stemrecht aan Europeanen toekende voor de gemeenteraadsverkiezingen, op grond van een richtlijn van 1994, bewijst het nu andermaal dat de Europeanen nog altijd als Fremdkörper worden beschouwd.

“Kon ik aardig tegen een bal schoppen, dan was ik al lang Rode Duivel“, lacht Jellema groen.

De adelbrieven die Jellema kan neerleggen als bewijs van zijn integratiewil liegen er evenwel niet om. Eerste niet-Belgische EU-burger verkozen in een Brusselse gemeenteraad (2000), fractieleider Ecolo-Groen! in de gemeenteraad van Etterbeek (sinds 2006), eerst secretaris en vervolgens voorzitter van de Brusselse gewestafdeling van Groen! (2004 tot nu), actief in velerlei Brusselse verenigingen (Zot van de Zenne, Louis Paul Boonkring, ‘het Goudblommeke in Papier’), mede-oprichter van de Brusselse én Vlaamse Fietsersbond,…

En alsof dat nog niet genoeg is, in zijn dossier een aanbevelingsbrief van een Belgische minister van Staat en één van een Brusselse gewestminister, die beiden verklaren dat “Rik Jellema een perfect geïntegreerde Brusselaar is”. Het heeft niet mogen baten.

“Dat ze bij mij niet meer afkomen met ‘die eurocraten willen zich niet integreren”, zegt Jellema boos.

Jellema’s ambities voor een plaats op de Brusselse lijst voor de verkiezingen van 7 juni 2009 moet hij nu wel opbergen. “Als ik niet goed genoeg ben voor Brussel, ben ik misschien nog goed genoeg voor Europa”, zo zinspeelt hij op een mogelijke deelname voor Groen! aan de Europese verkiezingen op dezelfde dag. “Misschien kan ik op die manier ook nog iets betekenen voor de Brusselaars, die door de beperkte visie van de Kamer een gemotiveerde kandidaat onthouden wordt”, besluit hij met een sprankeltje hoop in zijn stem. “En verder zal ik met Groen! ijveren voor gewestelijk kiesrecht voor EU-burgers en niet-EU-burgers. Zeker in Brussel is dat een politieke prioriteit!”